Coś mojego

Deyla
Reakcje:
Płeć: Nie wybrano

Re: Coś mojego

Post autor: Deyla »



Bardzo lubie :)
Dorcik
Reakcje:
Płeć: Nie wybrano

Re: Coś mojego

Post autor: Dorcik »

Piękności :serduszko:



Witaj ciemności, stara przyjaciółko
Znów przyszedłem z tobą porozmawiać
Ponieważ jakaś wizja, zakradając się cicho
Zostawiła swe nasiona gdy spałem
I wizja, która została zasiana w mym umyśle
Wciąż pozostaje [żywa]
W dźwięku ciszy.

W niespokojnych snach szedłem sam
Wąskimi brukowanymi uliczkami
W blasku ulicznej lampy
Postawiłem kołnierz, aby schronić się przed zimnem i wilgocią
Kiedy moje oczy przeszył błysk neonowego światła
Które rozdarło noc
i dotknęło dźwięku ciszy

W tym nagim świetle ujrzałem
Dziesięć tysięcy ludzi, może więcej
Ludzi, którzy rozmawiali nie mówiąc
Ludzi, którzy słyszeli nie słuchając
Ludzi piszących pieśni, którymi nigdy nie podzielą się ze światem
I nikt nie ośmielił się
Zakłócić dźwięku ciszy.

"Głupcy", rzekłem, "Nic nie rozumiecie
Cisza rozrasta się jak nowotwór
Usłyszcie moje słowa, abym mógł was nauczać
Chwyćcie moje ręce, abym mógł was dosięgnąć''
Lecz moje słowa, jak ciche krople deszczu, opadały
I rozbrzmiewały echem
W studniach ciszy.

A ludzie kłaniali i modlili się
Do neonowego bożka, którego sami stworzyli,
A znak rozbłysnął swym ostrzeżeniem
W słowach, z których się składał
Głosił, że słowa proroków są zapisane na ścianach metra
I klatkach kamienic
I szepcą w dźwiękach ciszy.
Awatar użytkownika
Ania
Ania
Ania
Reakcje: 41
Posty: 624
Rejestracja: 25 sierpnia 2018, 07:41
Płeć: Kobieta

Re: Coś mojego

Post autor: Ania »





Czy można wyminąć czas? Non omnis

A gdyby tak zdarzył się dzień sztormowy, i wydawałoby się, że świat odchodzi,
wiatr go porwał, i za daleko odpłynął.
Ona poczeka na plaży, postoi dłużej, by On miał siłę powrócić,
przecież trzeba sprawdzić co jest tam za horyzontem.
A gdyby tak, to los codziennie dopisuje nowe historie, namaluje nowe witraże,
fakturę dobierze, z chmur dobierze barwę.
Jeszcze raz popatrzeć na falę, co drobinami piasku przelewa się i zastyga w ten kopczyk
pamięci, te rozszumiałe emocje zdarzeń.
Ona znów zaparzy kawę gorącą, koc poda, kolejny dzień, wieczór i poranek.
I znów niebo tuż, będzie na zawsze już
0
Ostatnio zmieniony 26 sierpnia 2018, 08:33 przez Ania , łącznie zmieniany 1 raz.
ODPOWIEDZ